Herkes kendini dünyanın en zengin insanın yerine koyar, en güzelinin veya en yakışıklısının, en akıllısınında yerine koyup şöyle böyle yapardım der havasından geçilmez, aynanın önünde en güzel benim en zengin benim diye zamanlar geçirir, ya hiç özürlü birinin yerine koydunuz mu kendinizi, sizin görmek için sadece kafanızı çevirmeniz gereken nesneleri o görmek için neler vermezdiki, yada sakat olan bir özürlü diyelim sizin durmadan yürüdüğünüz yollarda bir engeli aşmak için olimpiyatlardaki enerji kadar enerji harcar vaziyetteler ama hayata tutunmaları bizim ufacık bir sorundan sonra off yaşanmaz bu dünyada sözümüze onlar gülerek cevap veriyorlar.
Örnekler vermek gerekirse,
- Aşık Veysel; siz ondan güzel anlatabilirmisiniz anadoluyu görmediği haliyle,
-
Ray Charles; siz ondan iyi çalabilirmisiniz piyanoyu, blues ustası olabilirmisiniz,
-Edip Akbayram; genç yaşta felç geçirp sonradan müziğe sarılıp böyle etkili sözler yazabilirmisiniz
-
William Shakesper, bedensel engelli olmasına rahmen en iyi sairlerden biri olabilirmisiniz,
- İsmet İnönü, İşitme engelli oluşu onun dahi bir asker olmasını engelleyebilir mi?
- Winston Churcill; konuşma özürlü oluşu koskoca bir krallığı yönetmesini engelledimi?
- Aristoteles; konuşma özürlü olmasına rahmen Batının en önemli filozoflarından değilmi?
- Büyük İskender, kamburdu ama bütün dünyayı dize getiren bir komutan olmadı mı?
- Oscar Pistorius; iki ayağı diz altında olmamasına rahmen olimpiyatlara katılmaya hak kazanacak kadar azimli ve çalışkan değilmiydi?
Aşağıdakilerde çocukluklarında öğrenme zorluğu çekenler, (Hangimiz doğru öğreniyor acaba)
Başarı için çalışan bu insanların ortak özelliği bedenen eksiklikleriydi ama o eksiklikleride çalışma, azim, bilgi, beceri, yetenek ile fazlasıyla doldurarak hayatı daha yaşanılır kıldırlar. Gerçek örnekler buralardan çıkıyor. Başarı hikayeleri buralarda güzel oluyor. Belki onların yaşadıklarını yaşayamayız ama sadece bir dakika için gözlerimizi kapatalım bulunduğumuz yerdeki koltuğa oturmaya çalışalım.
Sadece bastığımız klavyeye ve gördüğümüz ekranı gözümüzü kapatım kullanalım. Nasıl olur hiç...İşte böyle empati kurarsak o zaman gerçek yaşam kalitesinde yaşarız.